NUNSPEET – De toegankelijkheid van de stationsomgeving in Nunspeet blijft onderwerp van discussie.
Volgens een ingezonden persbericht van Timo Jacobsen zijn er nog altijd zorgen over de praktische toegankelijkheid van het station, met name voor mensen die gebruikmaken van een rolstoel of andere hulpmiddelen.
Jacobsen verwijst naar eerdere ervaringen uit juni 2025, toen bleek dat de lift bij het station nog niet werkte. Voor veel reizigers was dit misschien een klein ongemak, maar voor rolstoelgebruikers betekende dit dat het openbaar vervoer tijdelijk niet toegankelijk was.
Inmiddels blijken er volgens hem ook andere knelpunten te zijn. Zo zou de helling bij het station in de praktijk behoorlijk steil zijn. Hoewel deze volgens de regels is aangelegd, kan dit voor mensen met een rolstoel, rollator of ander hulpmiddel in de praktijk tot onveilige situaties leiden, bijvoorbeeld bij het afdalen of bij het omhoog gaan.
De plannen voor de stationsomgeving zijn destijds wel besproken met een commissie voor toegankelijkheid. Toch stelt Jacobsen dat dit in de praktijk vooral een formele stap lijkt te zijn geweest. Volgens hem is de helling nooit daadwerkelijk getest door mensen die dagelijks gebruikmaken van een rolstoel of ander hulpmiddel. Hierdoor zou de toegankelijkheid van Station Nunspeet volgens hem eerder zijn verslechterd dan verbeterd.
De zorgen zijn inmiddels ook besproken in de gemeenteraad. Daarbij gaf het college volgens Jacobsen aan dat de uitvoering van het project bij een externe partij ligt. Toch vindt hij dat de verantwoordelijkheid voor een toegankelijke en veilige openbare ruimte uiteindelijk bij de Gemeente Nunspeet ligt.
De kwestie heeft volgens Jacobsen ook geleid tot aandacht in het verkiezingsprogramma van zijn partij. Daarin staat onder meer dat de partij in gesprek wil blijven met inwoners over verbeteringen in de gemeente en vaker gebruik wil maken van ervaringsdeskundigen bij het testen van plannen en scenario’s.
Volgens Jacobsen moet toegankelijkheid meer zijn dan alleen voldoen aan regels op papier. “Het moet ook in de praktijk werken,” schrijft hij. Hij pleit daarom voor een gemeente die toegankelijkheid actief omarmt en rekening houdt met inwoners die afhankelijk zijn van hulpmiddelen.
